Z CYKLU: A U NASZ NA WSI. RADOŚĆ NIESŁYCHANA

Frekwencja ostateczna 73,62%

 

Poszczególni kandydaci na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej otrzymali następujące liczby głosów ważnych:

 

1 NAWROCKI Karol Tadeusz 283

2 TRZASKOWSKI Rafał Kazimierz 74

Razem 357

 

 

Z CYKLU: WSI SPOKOJNA WSI WESOŁA

 

Zagaduje mnie pod sklepem uśmiechnięta koleżanka:

 

- Na kogo głosowałaś?

- Miałam zamiar na Senyszyn, ale w końcu dałam głos na Biejat - mówię.

- Zgłupiałaś? Ja bym wzięła siekierę i rozje..ła tej ku...ie łeb!

 

A dzisiaj wreszcie "zebrałam się na odwagę" i zajrzałam na stronę mojej Komisji Wyborczej:

 

Poszczególni kandydaci na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej otrzymali następujące liczby głosów ważnych:

1 BARTOSZEWICZ Artur - 1

2 BIEJAT Magdalena Agnieszka - 14

3 BRAUN Grzegorz Michał - 37

4 HOŁOWNIA Szymon Franciszek - 14

5 JAKUBIAK Marek - 1

6 MACIAK Maciej - 0

7 MENTZEN Sławomir Jerzy - 56

8 NAWROCKI Karol Tadeusz - 161

9 SENYSZYN Joanna - 4

10 STANOWSKI Krzysztof Jakub - 1

11 TRZASKOWSKI Rafał Kazimierz - 33

12 WOCH Marek Marian - 0

13 ZANDBERG Adrian Tadeusz - 7

Razem 329

 

 

CICHO SZA

Wieczorem Ziąb znika i od razu pojawia się Próżnia. Wypełnia ogród i wbrew prawom fizyki napiera na ściany, płoty, łamie gałęzie, unosi mnie z hamaka i strąca na ziemię. 

 

- Nie śpij – syczy mi do ucha. – Jak można spać, kiedy piekło się piekli, wulkany się zmawiają na zbiorową erupcję, a kraj się kiwa nad przepaścią niczym zamroczony pijak. 

 

Chyba ją wkurza jej czysta abstrakcyjność i brak jakiegokolwiek fizykalnego znaczenia. I że ja sama tak się bujam bez celu, zapadnięta w tę swoją otulinę z miękkiego, nie ulegającego biodegradacji polaru, zaplątana w rękawy i nogawki, skrępowana przez bawełniane spodnie i koszulki, które się zbiegły po pierwszym praniu, bo producent zaoszczędził na dekatyzacji. 

 

Otwieram oczy. Wszędzie trawa i dmuchawce. Ziąb unosi mnie z ziemi i wsuwa na leżak. Leżę wśród miękkich koców, chłodnych poduszek, z każdym poruszeniem coraz mocniej zapadam się w tę otulinę.

 

Rzeczywistość odrasta jak perz po orce. Z wiecznie żywych kłączy, z nabrzmiałych nasion, z pyłu, prochu, ze wszystkich stron. W ogrodzie kiełkuje groch, marchew, cebula. Wystarczy, aby przeżyć. Chodzi o podtrzymanie prostych procesów fizjologicznych. Takie rzeczy jak wolność, myślenie, piękno czy szczęście? Tym z determinacją zajmują się profesjonaliści. Wkrótce dostanę kolejny rok ważności konta, skuteczny lek na wzdęcia i wybranego prezydenta. I od tej pory wszystko będzie inne.

 

 

PLECIEŃ

O piątej rano świat dopiero się tworzy. Wszystko  co ciemne, bezlistne, poszarpane wiatrem, rozpadło się wraz z nocą. Teraz, kiedy na nowo palą się latarnie, widać dokładnie, jak świeży świat osypuje się z góry, z czegoś niedostrzegalnego, z jakiejś chmury, z jakiegoś nieba, Bóg wie skąd. Nabierają kształtu ośnieżone gałęzie, druciany płot, uchylona furtka, zarys drogi – jeszcze zbędnej, bez śladów łap ani stóp.

Kiedy wchodzę w las, gumowe podeszwy traperów ślizgają się po liściach. Ciało balansuje niezdarnie na taflach lodu. Nic nie szkodzi, nikogo tutaj nie ma. Mam jeszcze chwilę, zanim wzejdzie słońce, rozpuści śnieg i twardym węglem obrysuje drzewa, zanim rozpieją się koguty, zatarabanią budziki, a kartki z kalendarzy ogłoszą kolejny dzień kwietnia.

Mam jeszcze chwilę, żeby się zapaść w ten chłodny, wyścielany dzieciństwem sen, w którym kawałki tępego żelastwa służą za łyżwy, lód na łące za lodowisko, a letnia sukienka mamy za strój mistrzyni jazdy figurowej na lodzie. Odnajduję mały, skorodowany kawałek dzieciństwa, przegniły rupieć, cały ten sentymentalny bajzel. Nierzeczywistość, w której nie czuję się nieporadnie i śmiesznie.

 

Z LASU WZIĘTE

Pewna Sosna z Żałosna kusiła Drwala z Dołów:

Weź mnie! Będę ci belką, progiem, nogą od stołu!

A Drwal na to: Cóż, kotku,

Jesteś pusta w środku.

Tak została nobliwą kołyską dla dzięciołów.

 

 

Z CYKLU: DAWNO TEMU W HUCIE GRUSZCZYNO

 

Pokój nauczycielski.

Od lewej: Balbina, Tata, Mama, Wojciechowska, Końskówna, pani Jola.

 

 

 Nie chciałabym krytykować Taty, ale to Mama wygląda na dyrektora.

Z CYKLU: FALOWANIE I SPADANIE. POGRZEB

Pokornie siedziałam, stawałam i klękałam w kościele, słuchałam kazania i narastało we mnie przekonanie, że oto w tych zabytkowych, porastających pleśnią wnętrzach, na moich oczach (a raczej uszach), nad sosnową trumną odjaniepawla się niezłe świństwo.

 

Proboszcz, sam mający niejedno za uszami, głosił długie kazanie o wolnej woli otrzymanej od Boga i wzdychał głęboko nad wyborami, które prowadziły nieboszczyka przez jego krótkie, ale grzeszne i bezbożne życie. 

 

Kolana w kościele bolą tylko trochę, o wiele mocniej boli niesprawiedliwość. Złożony w trumnie Parafianin był tylko tym, kim mógł być. Nie ukradł nawet śliwki spod drzewa, nie krzywdził, nie napastował. Wychowany biednie ale honorowo przez chorą psychicznie matkę, wykarmiony chlebem i grzybami, obarczony upośledzeniem umysłowym, alkoholizmem oraz schizofrenią z urojeniami i halucynacjami, nie umiał o siebie zadbać. Mieszkał samotnie i łapał prace dorywcze, przeważnie najcięższe i najbardziej smrodliwe. Płacono mu marną gotówką, piwem i papierosami. Do kościoła nie zaglądał, a i ksiądz po kolędzie nie odwiedził go ani razu, no bo:"ty masz pojęcie, jak tam u niego w domu jest?!" Ktoś tu coś mówi o wolnej woli? Naprawdę?

 

Przypomniał mi się tamten fatalny pogrzeb, gdy natknęłam się na poniższą rozmowę z naukowcem, neurobiologiem. Pomyślałam sobie, że z bogatej palety popełnianych przeze mnie błędów, jednym z najprzyjemniejszych jest błąd konfirmacji. Fajnie jest sięgać po argumenty, które potwierdzają przyjęty pogląd, które świadczą za tym, co się wydaje. Państwu również polecam, jakkolwiek - na dłuższą metę - nie polecam. Tylko aktywnie sięgając po argumenty strony przeciwnej, szukając zaprzeczeń teorii, którą się uznaje i w którą się wierzy, można uniknąć błędnych przekonań. 

 

Zarówno zwolennikom jak i przeciwnikom istnienia wolnej woli - nagranie polecam.