MIŁOŚĆ

Do miejsca oznaczonego dziką czereśnią napływa

miłość. Wprawia w drgania wszystkie struny 

tego świata - światło, powietrze, krtań.

Miłość! - pieją poeci, zagrodowe koguty. Nawet

niebieski ptaszek, w obliczu miłości,

staje się bezwolny. Jest pięknie - śpiewa -

przed nami długie lata. Wierzę, że wszystko

zniosę. W tej oto dziupli zbuduję gniazdo,

a z pestki, która przejdzie krętą drogę przez

mój brzuszek, wyrośnie nowe
drzewo - mam nadzieję. A miłość napływa,

ze świata czterech stron, z jarzębinowych dróg.

Zajmuje wszystkie miejsca w pierwszym rzędzie,

bo jest ważniejsza. Niż sama ukochana.